Over een paar weken word ik 45. Net als iedere andere ouwe zak, kijk ik steeds vaker in de achteruitkijkspiegel. Vooral na mijn 40e merk ik dat de leeftijd slecht past bij hoe het leven eruit ziet, wanneer ik dit vergelijk met dat van leeftijdgenoten. Zij zijn veelal schepsels geworden die ik observeer en waarmee ik op een functionele manier communiceer, waarbij de deuren wederzijds dicht blijven. We praten door de brievenbus.
De bezemwagen
Je zou kunnen zeggen dat ik laat in het startschot ben gevallen, maar het is meer dat ik niet werd ingeschreven voor de wedstrijd. Op een gegeven moment gaan ze eisen dat je meedoet en je begint. Ineens grijpt de jury in: “deze deelnemer hoort eigenlijk bij de paralympische race”. Wanneer je later weer deelneemt aan de race voor grote mensen, na door allemaal hoepels gesprongen te zijn, bedacht door de academisch geschoolde nuttelozen die ook een baantje nodig hebben, zit je een flink stuk achter het peloton. Achtervolgd door de bezemwagen hark je voort.
Doe maar even wisselen Pietertje
Niet alleen de jonge mens ziet iemand van boven de 40 veelal als passé. Ook generatiegenoten zeggen dingen als: “Ik heb er wel bewondering voor dat je dat op jouw leeftijd nog doet, hoor.” Of: “Knap dat je het roer nu nog zo om durft te gooien.” Dat klinkt lief, maar we weten allemaal wat hier aan de hand is.
21 jaar geleden was ik arbeidsongeschikt en begon ik te schrijven om van mijn demonen af te geraken. 19 jaar geleden werkte ik in een kroeg en kon ik mijn schulden wegwerken. 10 jaar lang werkte ik daarna als klantenservicemedewerker. Dat is niet goed voor het mensbeeld. 8 jaar geleden begon ik informatica te studeren om iets aan mijn dode vader te bewijzen. Ik hoorde de bezemwagen nog steeds en volgde een versneld opleidingstraject. 4 jaar geleden werd ik junior software-engineer. 2 jaar daarna bood de werkgever aan een mental-coach te bekostigen om de ondankbare, zinloze en levenloze bullshit waarvoor ik zo hard gewerkt had te kunnen accepteren als de toekomst.
Over 5 weken haal ik mijn eerste diploma buiten het voortgezet onderwijs. Dan mag ik beroepsmatig ouderen verzorgen. Voor het eerst heb ik werk waarvan ik zelf geloof dat het iets voorstelt. Dat ik daar zo lang over heb gedaan, maakt mij niet iemand die hier wel eens even moet vertellen hoe je je leven moet leven tot je 45e. In lijn daarmee, trek ik mij hier natuurlijk niets van aan.
Ongevraagd advies
Het mooie aan pubers en jongvolwassenen, vind ik, is dat ze vaak niets aannemen van wat een ervaren oudere zegt die in hun ogen voor iets staat dat ze totaal niet indrukwekkend of begeerlijk vinden. “Ja ja. Lul jij maar. We weten allemaal dat je gewoon je groeiende irrelevantie aan het bestrijden bent. Ik word nu zeker geacht het belang van jouw plekje in dit geheel op waarde te schatten en niet te bedreigen omdat ik je nodig zou hebben voor je ervaring en advies als ik ooit al dat indrukwekkende dat jij denkt te zijn wil bereiken, met je verdrogende competenties. Dit is mijn tijd. We gaan hier dingen op mijn manier doen.” zou gedacht kunnen worden. En als dat gedacht wordt, juich ik het van harte toe. Jullie hebben gelijk. Fuck ‘m.
Maar soms is het cliché dat je overal ziet en je levenslust doodslaat de waarheid. Je kunt niet willen wat zij hebben, in een wereld die zij maakten, maar niet als hen zijn. Wanneer je nooit als hen wil zijn, moet je niet willen wat zij hebben. Tenzij je ook revolutie wil, wat ik wederom van harte toejuich. Echt activisme is echter levensgevaarlijk. Ren mee, of wacht op de bezemwagen is mijn advies. Het spel of de spelregels willen wijzigen loopt meestal ellendig af.
Veldonderzoek
U kon aan de vorige twee alineas merken dat geestelijke instabiliteit bij de auteur altijd op de loer ligt. Wanneer je vist naar manieren om te dealen met de wereld waarin je leeft, haal je opvallend vaak een oude linkerschoen of andere vreemde zaken boven water in plaats van een gezond, vers en spartelend axioma. Een belangrijk onderdeel van het redelijk geestelijk stabiel blijven, is lichaamsbeweging.
Sinds enige tijd ga ik zowat 4x per week naar een sportschool. Voordat ik naar de sportschool vertrek, zorg ik dat ik mijn earbuds in heb en de muziek op zijn hardst staat. Toch komt het voor, dat ik in de kleedkamer van de sportschool zeer luid sprekende mannen van mijn generatie en iets ouder door de muziek heen hoor. Dat is knap en vergt enthousiasme en toewijding. Waar is men dan zo enthousiast over en aan toegewijd?
Notities veldonderzoek
- Iemand heeft iets gekocht en de ander kent iemand die ook zoiets heeft gekocht maar dan duurder, of bezit zelf iets dat niet gerelateerd is maar wel ter sprake komt.
- Iemand kent iemand of is iemand die ergens op reis is geweest waar het het mooiste ooit was maar wel heel duur.
- Iemand merkt zeer hoorbaar op dat iemand anders vandaag niet zo goed meekwam bij het sporten, waarna ongevraagd advies volgt.
- Iemand vindt dat er te veel immigranten binnen worden gelaten en dat de huizen daarom duur zijn en is of kent iemand die desondanks zijn huis verkocht heeft voor vreselijk veel geld.
- Iemand is iemand die voor nog meer geld zijn huis gekocht heeft of heeft laten waarderen.
- Iemand heeft een eigen bedrijf en iemand anders ook en men is het erover eens dat er sprake is van tegenwerking.
- Iemand weet toevallig om die en die reden ergens veel van en legt uit hoe het allemaal zit.
- Iemand vindt iemand anders heel gek om die of die reden, maar relativeert na de persoon in kwestie met de grond gelijk gemaakt te hebben: ach ja.
- Iemand concludeert dat hij beter af is dan iemand anders.
- Iemand heeft kinderen en de ander ook en dat is me toch wat.
Aansluiting
“Ben je niet gewoon te incapabel om naar je leeftijd te leven?” zou men mij kunnen vragen.
Dat het antwoord hierop “ja” is, betekent logischerwijs niet dat het leven voor iemand van mijn leeftijd, zoals dat aan ons veelal subliminaal en soms expliciet wordt voorgesteld, iets is dat een zinnig mens zou moeten ambiëren.
Als je 45 jaar lang het gevoel hebt nooit aansluiting te vinden, moet je het jezelf dan kwalijk nemen dat je inmiddels in tevredenheid leeft zonder zicht op aansluiting? Als ik achterom kijk, zie ik dat de bezemwagen een stukje dichterbij is gekomen. Op de zijkant staat een tekst: “Waarom naar de finish racen als de finish op jouw af racet”
Ik kijk ernaar uit volgend jaar ook niet het antwoord op die vraag te kennen. Anders is er altijd wel een leeftijdsgenoot die toevallig om die en die reden er veel van weet en uitlegt hoe het allemaal zit.